منابع انسانی به عنوان یکی از ارکان حیاتی و بنیادین هر سازمان، به گروهی از افراد اطلاق میشود که با در دست داشتن نقشهای متفاوت، مسئولیت انجام وظایف معینی را بر عهده دارند تا اهداف کلی سازمان محقق شود. این مفهوم نهتنها شامل نیروی کار فیزیکی میشود، بلکه تواناییهای ذهنی، حس خلاقیت، دانش وسیع، مهارتهای تخصصی، انگیزه فردی، نظام ارزشها و نگرشهای کارکنان را نیز در بر میگیرد. این مجموعهی عوامل به شکلی هماهنگ و منسجم باعث میشود سازمان به سمت موفقیت و بهرهوری بیشتر هدایت شود (آرمسترانگ و تیلور، 2023).
منابع انسانی از جنبش روابط انسانی که در اوایل قرن بیستم به دلیل کار فردریک تیلور در تولید ناب آغاز شد، نشأت گرفت. تیلور آنچه را که مدیریت علمی از آن بهعنوان تیلوریسم یاد میکند، مورد بررسی قرار داد و تلاش کرد تا کارایی اقتصادی در مشاغل تولیدی را بهبود بخشد. او در نهایت یکی از ورودیهای اصلی را در فرآیند تولید کلید زد که جرقه تحقیق در مورد بهرهوری نیروی کار را برانگیخت. این جنبش بهدنبال تحقیقات التون مایو رسمی شد و نشان داد که چگونه محرکهای غیرمرتبط با غرامت مالی و شرایط کار، توجه و مشارکت کارگران بیشتری را بهوجود آورد. پس از آن نیز مطالعات و تحقیقات آبراهام مازلو، کرت لوین، ماکس وبر، فردریک هرزبرگ، و دیوید مک کللند اساس مطالعات رفتار سازمانی و تئوری سازمانی را تشکیل داد و فضا را برای یک رشته کاربردی فراهم کرد. شواهد نظری متعددی برای ایجاد یک پرونده تجاری برای مدیریت نیروی کار وجود داشت و تغییرات در چشمانداز کسب و کار و در سیاستهای عمومی، رابطه کارفرما-کارمند را متحول کرده بود و این رشته بهعنوان روابط صنعتی و کار رسمیت یافت (ژو[1]، 2021). در سال 1913، یکی از قدیمیترین انجمنهای منابع انسانی حرفهای شناخته شده، مؤسسه منشور کارکنان و توسعه در انگلستان بهعنوان انجمن کارگران رفاه تأسیس شد، سپس یک دهه بعد نام خود را به مؤسسه رفاه کارگران صنعتی تغییر داد و دوباره در دهه بعد نام خود را به موسسه مدیریت کار تغییر داد. به همین ترتیب در ایالات متحده آمریکا، اولین موسسه آموزش عالی در جهان که به مطالعات محل کار اختصاص داشت، دانشکده روابط صنعتی و کار در دانشگاه کرنل در سال 1945 تشکیل شد (کرنل[2]، 2010). در نیمه دوم قرن بیستم، عضویت در اتحادیه بهطور قابلتوجهی کاهش یافت، درحالیکه مدیریت نیروی کار همچنان به گسترش نفوذ خود در سازمانها ادامه داد. روابط صنعتی و کار بهطور خاص برای اشاره به مسائل مربوط به نمایندگی جمعی مورد استفاده قرار گرفت و بسیاری از شرکتها شروع به معرفی این حرفه بهعنوان مدیریت پرسنل کردند.
[1] Zhou
[2] Cornel